Ανοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμωνας,..

Οι μέρες, οι μήνες, οι εποχές..συνεχώς αλλάζουν. Τα χρόνια περνούν και συ παραμένεις στο παράθυρο να χαζεύεις τα σύννεφα. Τα σύννεφα που ταξιδεύουν μίλια κάθε μέρα. Κι εσύ στέκεσαι στο παράθυρο και βλέπεις ολοκληρες ιστορίες να ξεδιπλώνονται μπροστά στα μάτια σου, στο απέραντο σεντόνι του ουρανού.

Βλέπεις δράκους, σπίτια, καράβια,  δελφίνια.. "Να, εκεί δεξιά έχει σχηματιστεί και μια καρδιά! Μια τεράστια καρδιά.. που όμως δεν πάλλεται, απλά ταξιδεύει και χάνεται.."

Η δική σου όμως..χτυπά. Χτυπά δυνατά και διψά για  ζωή. Κλείσε την κουρτίνα και τρέχα στον σταθμό! Μην πάρεις πολλα. Ενα τετράδιο και ένα στυλό. Ξερεις, απο αυτά που έχουν έντονο μελάνι για να καταγράφεις κάθε σκέψη, κάθε εμπειρία. Κατέβα γρήγορα όμως. Μην αργείς. Το τρένο δεν περιμένει για πολύ.

Εισιτήριο μην αγοράσεις. Υπάρχει σύνθημα για αυτούς που δεν εγκαταλείπουν.

Σφίξε το χέρι του εισπράκτορα και πες του.. "θέλω να ζήσω".

Κάτσε στο πρώτο βαγόνι. Να είσαι ο πρώτος που θα γεύεται ότι νεο και όμορφο ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του απο το μεγάλο παραθύρι.

Κλείσε τα μάτια. Μη φοβηθείς. Τίποτα δε θα χαθεί. Κλείσε τα μάτια και κλείδωσε στιγμές. Οταν τα ανοίξεις θα διψάς να ρουφήξεις την επόμενη.

Ποιός ξέρει τα σύννεφα πόσα μίλια ταξιδεύουν τη μέρα; εσύ τι έκανες; Ο σταθμός του τρένου είναι στα 50 μέτρα κι εσύ κάθε φορά έμενες να το αποχαιρετάς σαν ταξιδιώτης που τον κρατά πίσω το ίδιο πάντα δίλημμα: "τα πήρα όλα στο βαλιτσάκι μου";  "κι αν αφήσω κάτι πίσω"; Τι κι αν δεν τα πήρες; Πάρε την απόφαση και πάρε το τρένο πριν αλλάξει δρομολόγιο και το χάσεις για πάντα.

Η ζωή είναι μικρή. Ταξίδεψε, γέμισε το είναι σου με μνήμες που δε θα χρειάζεται να ανατρέχεις στο μικρό σου τετράδιο αλλά θα είναι χαραγμένες σαν τατουάζ στο κορμί και την ψυχή σου. 

Η παλέτα της ζωής έχει εκατομμύρια χρώματα. Πάρε ένα πινέλο και ξεκίνα να ζωγραφίζεις. Ανακάλυψε συνδυασμούς που δεν ήξερες ποτέ οτι υπήρχαν. Αγάπησέ τους. Αγκάλιασέ τους. και το ίδιο κάνε με τον εαυτό σου. 

Μόνο τότε θα δείς αυτή την τεράστια καρδιά στα σύννεφα να πάλλεται.. και όχι απλά να ταξιδεύει και να χάνεται...

 

MoniaMakri