Μονογονέας θα πεί...

Απ’ όταν ήταν ένα μικρό φασολάκι στην κοιλίτσα σου.. έκανες όνειρα για εκείνη τη μέρα που θα κρατούσες αγκαλιά αυτό το μικρό θαύμα!

Άρχισες να ετοιμάζεις τα πάντα ώστε να υποδεχτείς με την απόλυτη πολυτέλεια που αρμόζει σε έναν κατακτητή! Στον κατακτητή της καρδιά σου και ολόκληρης της ύπαρξής σου!

Από την πρώτη πρώτη στιγμή που άρχισες να το αισθάνεσαι.. ήξερες πως ότι και να συμβει .. αυτό το μικρό θαύμα θα είναι το επίκεντρο και το πρωταρχικό σημείο αναφοράς για το υπόλοιπο της ζωής σου.

Από τα σπλάχνα σου ακόμη.. το προστάτευες από κάθε πιθανό κίνδυνο, προετοιμάζοντας κι εσένα την ίδια για τον αυριανό σου ρόλο.

Και ξημερώνει η μέρα που το ραβδάκι της μητρότητας σκάει αυτή την πανέμορφη πολύχρωμη πινιάτα που 9 μήνες στόλιζες προσέχοντας την κάθε λεπτομέρεια..και βρίσκεσαι πιο ευλογημένη από ποτέ, έχοντας στην αγκαλιά σου το πιο όμορφο δώρο του κόσμου! Το πολύτιμο παιδί σου!!

Μα κοιτάζοντας τρισευτυχισμένη γύρω σου..εκτός από την οικογένειά σου και φίλους και συγγενείς που σε λατρεύουν.. η ματιά σου μπορεί για χίλιους δύο λόγους να μη βρεί τον έττερο δημιουργό του μικρού θαύματος. Η μπορεί και να τον βρεί.. μα απλώς, ως φυσική παρουσία.

Κι εκεί αναρωτιέσαι: «Μα το παραμύθι δεν πάει έτσι ακριβώς..» Ναι! Σίγουρα δεν πάει έτσι. Μα όπως είπες κι εσύ.. αναφέρεσαι σε παραμύθι. Κι εδώ να σου θυμήσω πως διαδραματίζεται μία real life κατάσταση!

Κλάψε. Μην πνίγεις τον καημό σου.. Είναι απόλυτα φυσιολογικό αυτό που αισθάνεσαι. Απόγνωση, πικρία, θυμός, θλίψη, Απογοήτευση.. ακόμη και στιγμιαία δυστυχία.

Και λέω στιγμιαία δυστυχία, γιατί το αμέσως επόμενο κλάσμα του δευτερολέπτου.. το μουδιασμένο μυαλουδάκι σου πάει στο μικροσκοπικό πλασματάκι που σε έκανε μανούλα!

Και τότε.. θυμώνεις ακόμη και με σένα την ίδια που έστω για λίγα δευτερόλεπτα αισθάνθηκες άτυχη..

Βγαίνοντας από το μαιευτήριο.. συνειδητοποιείς για πρώτη φορά τον διπλό ρόλο που θα έχεις για αυτό το μωρό. Και ένα μοναδικό ερώτημα σε βασανίζει.. «Θα είμαι καλός γονιός»;

Φυσικά και θα είσαι! Είσαι Μονογονέας και απλά θα πρέπει να μάθεις να τα βάζεις με τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα. Σε κάποια πράγματα όπως βλέπεις, η εξέλιξη και η πρόοδος δεν ήρθε ποτέ στη Χώρα μας. Πασχίζουν μεν.. με ρυθμούς χελώνας δε..

Κανείς δεν είπε πως είναι εύκολο να είσαι μονογονέας. Σαν έννοια από μόνη της.. αποπνέει φόβο και αβεβαιότητα. Δεν είναι όμως έτσι ακριβώς. Σίγουρα η ενεργή παρουσία και όχι μόνο η ύπαρξη και του άλλου γονέα είναι αναγκαία για να έχει ένα παιδί μια ισορροπημένη ζωή .

Τί γίνεται όμως όταν η παρουσία παύει να είναι μία σταθερά και ακόμη πιο άσχημα.. τί γίνεται όταν η παρουσία γίνεται μόνιμη απουσία;

Πολλά! Αναμφίβολα πολλά γίνονται στην ψυχή και τη ζωή ενός παιδιού. Εκεί όμως είναι που πρέπει να δείξεις περίσση δύναμη ψυχής και να σταθείς ο Βράχος που έχει ανάγκη να υπάρχει στη ζωή του ώστε να αισθάνεται ασφάλεια.

Πρέπει να γίνεις και μαμά και μπαμπάς. Και γλυκιά μανούλα και αυστήρή. Συνεχώς ταλαντεύεσαι ανάμεσα σε δύο ρόλους που πρέπει να κατορθώσεις να υπάρχει σύμπνοια μεταξύ τους.

Ζεστή αγκαλιά από τη μία, αυστηρή οριοθέτηση από την άλλη. Μην στενοχωριεσαι. Καλά τα πας! Αρκεί να μην περάσεις στην αντίπερα όχθη της υπερπροστασίας. Τα παιδιά είναι ευτυχισμένα όταν ζούν σε οριοθετημένα πλάισια. Αισθάνονται ασφαλή μέσα σε αυτά. Όπως αισθάνονται και ευτυχισμένα όταν τα γεμίζεις φιλιά και σ’αγαπώ.

Και ναι, θα υπάρξουν στιγμές – πολλές – που θα λυγίσεις, που θα πονέσεις, που θα κλάψεις και θα νοιώσεις πως δε μπορείς να διαχειριστείς την αδιακρισία και την κακία του κόσμου, τα άκομψα σχόλια ανηλίκων στο παιδί σου, το ‘περιθώριο’ στο οποίο μπορεί να τεθείς λόγω του είδους της οικογένειας που αντιπροσωπεύεις..γιατί δεν είναι το είδος που συναντάς σε κάποιο κάδρο «ευτυχίας», την πάλη με το τέρας της γραφειοκρατίας που δεν εκδηλώνει κανένα είδος ευαισθησίας σε σένα που οι 24 ώρες της ημέρας δεν σου αρκούν γιατί πολύ απλά δεν μοιράζεσαι με κανέναν τίποτα από ότι καλείσαι καθημερινά να φέρεις εις πέρας και φυσικά..τις ερωτήσεις του ίδιου σου του παιδιού που θα πρέπει π α ν τ α να είσαι ένα βήμα μπροστά και σωστά ενημερωμένη, ώστε να μη μένει τίποτα απολύτως αναπάντητο!! Ή πιο σωστα..ώστε να μην απαντάται τίποτα απολύτως..λανθασμένα!!

Αυτό είναι και το κλειδί για να μεγαλώσει με απόλυτη ισορροπία το παιδί σου και να κουβαλάει περήφανα και με αγάπη στην καρδιά του την έννοια και την πολύτιμη αξία της οικογένειας!

Είναι πολλά τα μέτωπα που σου ανοίγονται ταυτόχρονα..

Όμως στην πορεία θα το βρείς! Και μόλις αρχίσεις να βλέπεις ότι πλάθεις ένα παιδί καλοσυνάτο, καλόκαρδο, με αξίες , απόλυτα ισορροπημένο ψυχικά και προπάντως χαρούμενο….

Ε, τότε φιλενάδα κάτι έχεις κάνει καλά!

Και τα χρόνια περνάνε, και με χαρά βλέπεις πως το παιδάκι σου μεγαλώνει και γίνεται ένας πολύ πολύ πολύ καλός άνθρωπος.

Και έρχεται αυτή η στιγμή που αυτά τα μικροσκοπικά χεράκια που έκλεινες στις χούφτες σου σαν τον πολυτιμότερο θησαυρό και κρατούσες πάντοτε σφιχτά για να περάσετε το δρόμο.. είναι πλέον ικανά να πιάσουν μόνα τους το πινέλο και να αρχίσουν να ζωγραφίζουν τη ζωή που ονειρεύονται.

Όχι απόλυτα μακριά σου.. μα σίγουρα μακριά από την ασφάλεια που δίνουν οι φτερούγες σου.

Τι κλαίς χαζή;; Κούνα το κεφάλι σου!

Αυτό που βιώνεις δεν είναι εγκατάλειψη. Είναι επιτυχία! Επιτυχία γιατί κατάφερες να μεγαλώσεις ένα παιδί που δε χρειάζεται δεκανίκια για να κάνει βήματα στη ζωή. Του έχεις εμφυσήσει τόσο έντονα στο μυαλό το πόσο ικανός είναι για να υλοποιήσει τους στόχους του.. που στρώνεται αχόρταγα στη δουλειά για να φτάσει εκεί που θέλει.

Ουπς! …τί είπα; Εκεί που θέλει! Ναι ναι! Εκεί που ο ίδιος θέλει καμάρι μου. Όχι εκεί που θέλεις εσύ! Πρόσεξε μη μπερδευτείς. Καλά τα πήγαμε ως εδώ!

Ξέρω πως ξέρεις τι είναι σωστό και πόσο διακριτικά πρέπει να συμπορεύεσαι μαζί του όσο μεγαλώνει. Θυμήσου τί είπαμε πως είναι επιτυχία.. Ένα παιδί μεγαλωμένο με απέραντη αγάπη, με ακέραιη αυτοεκτίμηση, αυτοπεποίθηση, με σεβασμό προς τον εαυτό του και τους γύρω του, μεγαλωμένος με αξίες , με ήθος και… με στόχους!! Ω, ναι! Ένα παιδί που βάζει στόχους προδίδει την ταυτότητά του.

Οπότε, κάτσε λίγο στην άκρη.. Διακριτικά είπαμε! Συζητάμε. Δεν επιβάλλουμε! Δε θέλουμε το παιδί μας να καταφέρει αυτά που δεν μπορέσαμε εμείς. Δε θα γίνει θύμα των απωθημένων μας! Είναι μία ξεχωριστή προσωπικότητα και έτσι πρέπει να συνεχίσει!

Και ναι! Φυσικά και δεν κάνει κακό να τον αγαπάς τρελά και να τον αγκαλιάζεις σφιχτά! Να τον προσέχεις, να βομβαρδίζεις με συμβουλές και δίνεις ή να προτείνεις λύσεις στα προβλήματά του.

Πρόσεξε μόνο μην γίνεις υπερπροστατευτική και υπερβολική. Αν νοιώσει πως τον πνίγεις.. κάνε ένα βήμα πίσω και δώσε το χώρο που πρέπει. Μην κάνεις το λάθος να μεγαλώσεις ένα πρότυπο ανδρός προς..αποφυγή!

Σκέψου πόσο περήφανη θα νοιώσεις..

Οταν θα στέκεσαι απέναντί του και θα καμαρώνεις για αυτό που ο ‘Ι δ ι ο ς δημιούργησε.. έχοντας ως πρωταρχικό εφόδιο, τις βάσεις που Ε σ ύ του έδωσες!

MoniaMakri