Για αυτό το "ΑΝ" .. που θα τα άλλαζε όλα ρε γαμώτο!

Πώς γίνεται ήθελα να’ξερα να περνάνε τόσα χρόνια , να περνάνε εκατομμύρια στιγμές.. (όμορφες ή άσχημες δεν έχει σημασία), να περνάνε άνθρωποι από τη ζωή που ο καθένας σέρνει το δικό του κουβάρι.. Μα το μυαλο σου κάθε μέρα, όπως κι αν ξημερώνει ο Θεος την κάθε μέρα.. Να είναι κολλημένο εκεί.

Σε εκείνη τη μία αγάπη. Σε εκείνον που ονόμασες κάποτε "μοναδική αγάπη".

Να πέρασες τόσο δύσκολα κοντά του.. Να σου τα έκανε εν μία νυκτί όλα φτερα στον άνεμο.. Αλλα να μην ξημέρωσε ούτε μια μέρα βρε Θεε.. Μονάχα μία μέρα, που να μην πέρασε έστω και φευγαλέα από το μυαλό σου .

Κάποιες φορές κάνεις ασυνείδητα την προσπάθεια κατευθείαν να τη διώξεις, σαν ένα συννεφο που προσπαθείς να διαλύσεις με τα χερια σου. Άλλη φορά παλι, την αφήνεις έτσι γλυκά να συντροφεύσει κάποιο βράδυ ή κάποιο δειλινό. Και κάποιες άλλες φορές μπορεί ώρες ατελείωτες να κάθεσαι να σκέφτεσαι αυτά τα "ΑΝ". Ολα αυτά τα υποθετικά "Αν".. που πιθανότατα θα άλλαζαν όλη την πορεία της ζωής σου. Τίποτα πια δε θα είναι το ίδιο. Το ξέρεις. Και κανείς δε θα πάρει τη θέση του όσο κι αν στους άλλους λες "εφυγε", "τελείωσε", "τέρμα", "στα τσακίδια", "δεν υπαρχει", "δεν υπήρξε ποτέ".

Εσύ ξέρεις. Και υπήρξε.. Και υπάρχει.. Και θα υπάρχει. Σίγουρα όχι πλέον στη ζωη σου αλλά σίγουρα στο μυαλο και στα όνειρά σου.

Και κάπως έτσι.. βάζεις ο ίδιος τρικλοποδιά στη ζωή σου. Σαμποτάρεις κάθε νέα ευκαιρία που παρουσιάζεται μπροστά σου και με το παρελθόν σημαία.. στοιχειώνεις το παρόν και το μέλλον σου δίχως καλά καλά να το καταλαβάινεις.

Για αυτό το "ΑΝ" .. που θα τα άλλαζε όλα ρε γαμώτο! Για αυτό το "ΑΝ" που θα κολλούσε πάλι τα κομμάτια..

MoniaMakri