Θα περάσουν όλα μαμά. Κράτα το χεράκι μου όπως τότε που χανόταν μέσα στη χούφτα σου. Αφέσου λίγο.. Μας το χρωστάς..

Τρέχεις. Ολο τρέχεις.. Από τότε που σε θυμάμαι, τρέχεις.

Για ΜΈΝΑ, για σένα, για μας. Σαν άλογο κούρσας τρέχεις και στο δρόμο σου συγκρούεσαι με καταστάσεις που άλλη θα είχε λυγίσει. Εσύ όμως όχι. Θυμώνεις. Πεισμωνεις και παίρνεις στις γυναικείες σου πλάτες.. βάρη για δύο. Βάζεις συνεχώς στοιχήματα με το χρόνο, με τον ίδιο σου τον εαυτό, τα κερδίζεις και προχωράς. Και πάντα με χαμόγελο. Πάντα με μια τεράστια ζεστή αγκαλιά που όσο και να σου παγώνουν οι κακουχίες την καρδιά, η θέρμη της είναι ικανή να με διαπερνάει από την κορφη ως τα νύχια.

Τρέχεις. Ολο τρέχεις.. Να προλάβεις τα πάντα. Να μου προσφέρεις τα πάντα. Να είσαι πάντα εδώ. Δίπλα μου! Να είσαι συνεπής, επαγγελματίας, καλή φίλη, καλή αδερφή, καλή κόρη. Να κλωνιζεται η υγεία σου και να συνεχίζεις να δίνεις τις μάχες σου.

Ένα ηλιόλουστο πρωινό στην καρδιά του καλοκαιριού, έδωσες τον πιο σπουδαίο όρκο στη ζωή σου. Να μου χαρίσεις όλη την αγάπη που χωράει η προστατευτικη αγκαλιά σου. Να μου ετοιμάσεις τον δρόμο που θα βαδίσω για να συναντήσω τα όνειρα μου. Και τα κατάφερες.

Μα δε θέλω να τρέχεις άλλο .. Μαμά!  Σε βλέπω πόσο σφίγγεις τα δόντια να μη λυγίσεις. Σε βλέπω να μου χαμογελάς και να τρέχουν ποτάμι τα δάκρυα στα μάγουλα σου από ευτυχία.

Θυμάσαι τι μου λεγες πάντα; Μετά την καταιγίδα, βγαίνει πάντα το ουράνιο τόξο!

Θα περάσουν όλα μαμά. Κράτα το χεράκι μου όπως τότε που χανοταν μέσα στη χούφτα σου.

Αφέσου λίγο.. Μας το χρωστάς..

Ο γιος σου